Solura

Solura w Szwajcarii

Solura to niewielkie, kilkunastotysięcznemiasteczko, które jest położone nad rzeką Aare, w środkowej Szwajcarii – jest to również stolicą kantonu. W mieście istnieje pewien przesąd związany z liczbą jedenaście -cały kanton dołączył jako jedenasty do Konfederacji Szwajcarskiej. W mieście jest: 11 wież, 11 kościołów i kaplic, 11 fontann oraz 11 cechów.

Początkowo było to starożytne Salodurum. Wraz z Królestwem Burgundii zostało włączone do cesarstwa niemieckiego. W latach 1127 – 1218 znajdowało się pod zwierzchnictwem książąt Zahringen, później było wolnym miastem cesarskim, aż wreszcie w 1481 roku przystąpiło do Związku Szwajcarskiego. Nad miastem góruje potężna katedra Świętego Ursusa z XVIII w., która ma wysoką (66 m) wieżę. Wystrój katedry jest równie ciekawy – dominuje tu złoto i biel. Projektantem tej monumentalnej budowli jest Geatana Mattea. Niedaleko od katedry możemy obejrzeć jedną z najciekawszych bram miejskich, jakie są w Solura. Każdy kto odwiedzi miasteczko powinien koniecznie zobaczyć oryginalny zegar astronomiczny z XII wieku (Zeitglockentrum).

Oczywiście, jeśli ktoś ma trochę czasu, to powinien obejrzeć wszystkie zabytki w liczbie jedenastu. Jeśli jednak bardzo się spieszy, to musi chociaż zobaczyć fontannę Sprawiedliwości,zbudowaną w 1561 roku. Znajduje się na niej Temida oraz cztery postacie ważne dla miasta: cesarz imperium rzymskiego, papież, sułtan turecki i burmistrz Solury.

Miasto jest mocno związane z dziejami naszego kraju. Tutaj bowiem przy bardzo historycznej, powstałej w XI wieku, uliczce spędził ostatnie lata swojego życia Tadeusz Kościuszko. Zmarł tam 15 października 1817 roku, a od 1936 w jego domu przy Gurzelngasse 12 istnieje Muzeum Kościuszki.

Jeśli wybierzemy się do miasta pociągiem, to na dworcu możemy wypożyczyć rower. Istnieje też możliwość wymiany pieniędzy w tutejszym kantorze. Oczywiście, w pobliżu znajduje się informacja turystyczna, w której można dowiedzieć się wszystkiego o Solurze i jej atrakcjach. Warto mieć też świadomość, że miasto jest położone na dość płaskim terenie, w niewielkim cieniu Jury. Używa się tutaj głównie języka niemieckiego, co zresztą wyraźnie uwidacznia się w miejscowych nazwach.